OEM و ODM در جنبه‌های زیر بیان شده‌اند:

OEM: به تولید کننده ای اطلاق می شود که محصولات یا اجزای محصولات را بر اساس نیازهای یک شرکت دیگر تولید می کند، همچنین به عنوان تولید به قرارداد یا برندینگ مجاز شناخته می شود. در این فرآیند، تولید کننده OEM به تنهایی مسئول تولید بدون دخالت در طراحی محصول است.

ODM: این اصطلاح به تولید کننده‌ای اشاره دارد که محصولات خود را بر اساس نیازها و الزامات مشتریان طراحی و تولید می‌کند. تولید کنندگان ODM نه تنها محصولات را تولید می‌کنند بلکه مسئولیت طراحی محصول را نیز بر عهده دارند.

طراحی و توسعه محصول

طراحی محصول در OEM معمولاً توسط صاحب برند ارائه می شود و تولید کننده OEM فقط باید بر اساس طراحی تولید کند. بنابراین، OEM نیاز به توانایی فنی و نوآوری نسبتاً پایین دارد و بیشتر بر روی کارایی تولید و کنترل هزینه تمرکز دارد.

تولید کنندگان ODM باید تیم‌های طراحی و تحقیق و توسعه قوی داشته باشند تا بتوانند بر اساس تقاضای مشتریان نوآوری کرده و محصولات را طراحی کنند. این نیازمندی باعث می‌شود که تولید کنندگان ODM باید توانایی‌های فنی بالا و توانایی نوآوری داشته باشند تا بتوانند نیازهای شخصی‌سازی شده مشتریان برای محصولات را برآورده کنند.

مالکیت محصول و حقوق مالکیت فکری

در همکاری‌های OEM، صاحب برند معمولاً حقوق مالکیت معنوی محصول را دارد، از جمله طراحی و برندینگ. تولید کننده OEM تنها مسئول تولید است و از حقوق مالکیت معنوی محصول بهره‌مند نمی‌شود.

طراحی محصولات ODM توسط تولید کننده ODM انجام می شود، اما مالکیت حقوق مالکیت فکری ممکن است بسته به قرارداد متفاوت باشد. در برخی موارد، صاحب برند ممکن است حق تأیید حق تکثیر محصول را خریداری کند؛ در موارد دیگر، تولید کننده ODM ممکن است برخی یا تمامی حقوق مالکیت فکری را حفظ کند.

انعطاف پذیری تولید و جایگاه بازار

تولید OEM: تولید OEM معمولاً ثابت‌تر است، زیرا طراحی محصول و مشخصات توسط صاحب برند ارائه می‌شود. تولید کننده OEM اصلی تمرکز اصلی خود را بر روی این دارد که چگونه به صورت کارآمد و هزینه‌ای تولید را به پایان برساند.

از آنجایی که تولیدکنندگان ODM مسئول طراحی محصول هستند، آن‌ها انعطاف بیشتری در تعیین موقعیت محصول و هدف گیری بازار دارند. آن‌ها می‌توانند طراحی محصولات را بر اساس تقاضای بازار و بازخورد مشتریان تنظیم کنند تا بهتر نیازهای بازار را برآورده کنند.

زمان و هزینه‌های توسعه

زمان توسعه محصولات OEM اغلب به کمال طراحی ارائه شده توسط صاحب برند و آمادگی برای تولید وابسته است. از نظر هزینه، صاحب برند هزینه‌های طراحی و شاید برخی از هزینه‌های قالب‌سازی یا ابزارها را تحمل می‌کند؛ تولیدکننده OEM بر روی کنترل هزینه‌های تولید تمرکز دارد.

زمان توسعه محصولات ODM ممکن است نسبتاً بلندتر باشد به دلیل نیاز به طراحی محصول، ساخت نمونه و مراحل دیگر. از نظر هزینه، تولیدکنندگان ODM باید هزینه‌های طراحی و تولید را پوشش دهند؛ صاحب برند هزینه‌های طراحی و هزینه‌های حق امتیاز ممکن را پرداخت می‌کند.

ترجمه‌ی این متن تفاوت‌های اصلی بین OEM و ODM را به انگلیسی شرح می‌دهد، تأکید می‌شود که تفاوت‌های آن‌ها در تعریف، نقش‌ها، مشارکت در طراحی، مالکیت فکری، انعطاف پذیری تولید و در نظر گرفتن توسعه متفاوت است.